Menu

Jane Doe

Subiektywnie o książkach

Weiser Dawidek - Paweł Huelle

jane_doe_blog

weiser dawidek paweł huelle

Weiser Dawidek nie chodzi na religię” i „Dawid, Dawidek, Weiser jest Żydek!”, takich złośliwości pod swoim adresem słuchał Dawid Weiser, lat 12, w roku pańskim 1957, w Gdańsku. Wszystko się jednak zmieni, gdy nastaną wakacje. Niespodziewanie dla grupy dwunastolatków z tej samej kamienicy Dawidek stanie się niekwestionowanym guru, inicjującym najbardziej interesujące gry i zabawy. Czwórka dzieciaków, spędzająca wakacje w 1957 roku w domu i z upodobaniem eksplorująca bliższą i dalszą okolicę wokół miejsca zamieszkania. I Dawidek Weiser, wychowywany przez dziadka sierota, tajemniczy, wzbudzający respekt wśród kolegów.

Weiser wyłaniający się z kadzidlanych dymów na Boże Ciało, albo hipnotyzujący czarną panterę w ZOO, czy zabawiający się w domorosłego pirotechnika, powodując eksplozje niewypałów. Albo wprowadzający się w trans i lewitujący nad podłogą. Ale też znikający wszystkim na dzień, lub kilka. Aż zniknął na zawsze i nigdy nie został odnaleziony, a tajemnica jego zniknięcia do dziś zostaje nierozwiązana.

Wielka tajemnica Weisera Dawidka, którą stara się rozwiązać dorosły już narrator, Paweł Heller, spisując wszystko co zdołał zapamiętać z szalonego i dziwnego 1957 roku. Heller obraca się w dwóch planach czasowych. Powraca do gorącego lata w 1957 roku, kiedy zaginął tytułowy bohater i szkolna dyrekcja ostro przesłuchuje naszych bohaterów. Jest i rok 1970, obfitujący w polityczne i krwawe wydarzenia. Ale nas najbardziej interesują wydarzenia te wcześniejsze, gdzie chłopaki oddają się niczym nieposkromionym zabawom, wprowadzając w życie najbardziej szalone pomysły. To czekająca tuż za rogiem tajemnica seksualności, jeszcze niezrozumiała, ale coraz bardziej interesująca. To powojenny, nieistniejący już dziś Gdańsk, pełen tajemnic, oferujący wiele miejsc do eksploracji i wspaniałych zabaw.

Piękna powieść o przyjaźni, pamięci i zapominaniu. O wczesnych młodzieńczych latach spędzanych z podwórkowymi przyjaciółmi i poznawaniu otaczającego świata. O historiach ważnych i mniej ważnych, czasem zabawnych, a chwilami smutnych. O latach mrocznych, które odeszły do historii. Powieść pełna symboli i wspomnień.

Czytajcie.

Komentarze (2)

Dodaj komentarz
  • opty2

    Mam na uwadze ale nieprędko:(

  • jane_doe_blog

    @Opty - piękna książka, warto.

© Jane Doe
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci